حمله موشکی عراق به دزفول در 28 آذر 1361 که به شهادت 62 تن از مردم دزفول و زخمی شدن 287 تن انجامید از نمونه های بارز این نقض حقوق بشری است که بازتاب‌های وسیع داخلی و خارجی به دنبال داشت.

در پی حمله موشکی عراق به دزفول، "مرتضی سرمدی" سخنگوی وزارت امور خارجه، درباره علت و بهانه‌های این اقدام عراق گفت: این عمل وحشیانه صدام به جبران شکست‌های پی‌درپی او در جبهه‌های جنگ و ناتوانی این حکومت در مقابله با حرکت رو به رشد مردم مسلمان عراق در داخل این کشور انجام شده است. حکومت منفور بغداد پس از انفجار دفتر خبرگزاری عراق به‌دست مجاهدین عراقی، با اتهام کذب انتساب این انفجار به ایران، تهدید کرد که انتقام آن را از راه‌های مشروع و قانونی خواهد گرفت و اکنون برای همه جهانیان روشن شد که از نظر صدام به خاک و خون کشیدن مردم بی‌دفاع دزفول و کشتار پیر و جوان و زن و مرد و بچه‌های معصوم، روش‌هایی مشروع و قانونی می‌باشد. چگونه است که بلندگوهای تبلیغاتی سازمان‌های جهانی و جمعیت‌های طرفدار حقوق‌بشر که دم از آزادگی، صلح و دفاع از انسانیت می‌زنند، بی‌تفاوت از کنار این جنایات وحشیانه می‌گذرند و دم برنمی‌آورند (سند شماره 54986 مرکز مطالعات و تحقیقات جنگ29/ 9/ 1361)

ستاد تبلیغات جنگ نیز از خبرنگاران خارجی مستقر در ایران دعوت کرد که برای بازدید از آثار اصابت موشک‌های عراقی به دزفول، به این شهر سفر کنند (روزنامه جمهوری اسلامی، 30/ 9/ 1361، ص 2)

در پی این دعوت، 22 تن از خبرنگاران، فیلم‌برداران و عکاسان خبرگزاری‌های مختلف و نمایندگان رسانه‌های گروهی جهان ، با حضور در میان ویرانه‌های به‌جامانده از جنایات مزدوران صدامی، در اجتماع جمع کثیری از مردم مصیبت‌دیده این شهر به تهیه خبر، گزارش، فیلم و عکس پرداختند. در جریان این بازدید، خبرنگاران خارجی شاهد شیون و زاری مادری بودند که پس از گذشت 24 ساعت از حمله موشکی صدامیان به شهر دزفول در میان تلی از خاک هنوز در جست‌وجوی فرزندان گمشده‌اش که بی‌اطلاع از سرنوشت آنان بود، می‌گشت.

خبرنگار روزنامه آساهی ژاپن در پایان مشاهدات خود از ویرانه‌های حمله موشکی به شهر دزفول گفت که معلوم نیست صدام با این‌گونه اعمال کورکورانه چه چیزی را می‌خواهد ثابت کند. اگر می‌خواهد مردم را بترساند، پس‌از این همه حملات، اگر مردم ترسو بودند، تاکنون باید شهر را خالی می‌کردند. این موضوع باعث تعجب من است که چرا درحالی‌که پایگاه‌های نظامی ایران از گزند عراقی‌ها در امان است، آنان تاکنون چندین بار مردم غیرنظامی شهر دزفول را هدف گلوله‌های خود قرار داده‌اند. وی اظهار کرد که اخبار مربوط به جنگ که منابع خبری ایران منتشر می‌کنند، قابل اطمینان‌تر از منابع خبری عراق است. (روزنامه کیهان، 30/ 9/ 1361).

آیت‌ا... خامنه‌ای، رئیس‌جمهور، نیز پس از دیدار با امام خمینی (ره) در خصوص حمله موشکی عراق به دزفول بیان داشت که امام هم از حمله‌ وحشیانه‌ دشمن به دزفول اظهارتأسف کردند. رئیس شورای عالی دفاع، علت این‌گونه اقدامات دشمن را ناتوانی در رویارویی با نیروهای خودی در جبهه‌های نبرد ذکر کرد و گفت: دشمن با این اعمال ناجوانمردانه که تاکنون ده‌ها بار انجام گرفته، می‌خواهد عقده‌ قلبی و خشم درونی خود را تسکین دهد. رئیس‌جمهوری وقت با اشاره به شهید یا زخمی‌شدن صدها تن از قهرمانان مقاوم دزفولی در جریان حمله‌ وحشیانه‌ دشمن، اظهار کرد: فداکاری و مقاومت مردم ما همچنان ما را در این جهت پیش خواهد برد که دشمن را نابود کنیم... ما به حکومت عراق و حامیانش اعلام می‌کنیم که اگر شما با این‌گونه اعمال می‌خواهید جمهوری اسلامی را وادار کنید که در مقابله با شما مرعوب شود و از احقاق حقوق حقة‌ خود کوتاه بیاید، این فکر غلطی است، زیرا این اعمال نه‌تنها ما را از احقاق حقوق مشروعمان بازنخواهد داشت، بلکه ما را مصمم‌تر می‌کند و به بدهکاری‌های شما به این مردم محروم خواهد افزود. کسانی که این حرکت را انجام می‌دهند و دم از صلح می‌زنند، یعنی به زبان، ادعای صلح‌طلبی دارند، اما در عمل ما را وادار به ادامه‌ هرچه‌بیشتر جنگ می‌کنند، بین قول و عملشان تناقض است و این کار مسلماً تحریک به ادامه‌ جنگ و یک حرکت جنگ‌افروزانه می‌باشد و جنایتی است که حتی در میدان جنگ هم روا نیست. بنابراین، ما درحالی‌که می‌بینیم دشمنان با چنین شیوه‌هایی علیه مردم مسلمان ما اقدام می‌کنند، ناچار و ناگزیر می‌شویم و بیشتر هم تشجیع می‌شویم بر اینکه جنگ را ادامه دهیم و ان‌شاءا... خواهیم داد و دشمن را از انجام‌دادن چنین کارهایی پشیمان خواهیم کرد. (روزنامه‌ کیهان، 1 /10 /1361، ص 3).

لکن این شهر استوار و مردم قهرمان و صبورش بارها و بارها مورد حملات موشکی رژیم بعث قرار گرفت تا آنجا که به بلد الصواریخ شهرت یافت اما ساکنانش نه تنها شهر را ترک نکردند بلکه خم به ابرو نیاوردند و محکم و استوار، فریاد مقاومت سر دادند.